مطالعات صورت گرفته روي زنان ويژه در تهران نشان ميدهد، 30 درصد آنها در دوران كودكي مورد آزار جنسي قرار گرفتهاند. سعيد مدني در همايش كودكآزاري كه براي معاونان آموزش و پرورش منطقه 11 تهران برگزار شد، با استناد به تحقيق و پژوهش پرونده كودكان ارجاع داده شده به پزشكي قانوني تهران در سالهاي 71 تا 73 افزود: طي اين 3 سال، 324 مورد سوءاستفاده جنسي به پزشكي قانوني تهران ارجاع داده شده كه از اين تعداد، 237 مورد را دختران و 87 مورد را پسران تشكيل داده و 64 نفر از مجموع دختران و 23 نفر از پسران مورد تجاوز جنسي قرار گرفته بودند.
وي با اشاره به مطالعهپرونده كودكان مورد تعرض قرار گرفته در پزشكي قانوني شهر تهران تاكيد كرد: شايعترين مناطق ارجاع كودكان، پزشكي قانوني جنوب شهر تهران بوده است. اين روانشناس شايعترين سن ارجاع دختران آزارديده جنسي را 11 تا 15 سال و پسران را 6 تا 10 ساله اعلام كرد. اين روانشناس و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي، با بيان اين كه مطالعه و تحليل تمامي موارد كودكآزاري گزارش شده در روزنامههاي كثيرالانتشار در سالهاي 1375 تا 1377حاكي از اين است كه، اغلب موارد كودكآزاري كه خبر آنها به روزنامهها كشيده شدهاست (موارد حاد)، در محيط خانه رخ داده و بيشترين گروه سني را كودكان 5 تا 9 سال و سپس گروه 10 تا 14 سال تشكيل ميدهند كه دختران بيشترين آزارديدگان و بيشتر آزاردهندگان پدران بودهاند. وي اختلافات خانوادگي و گاه طلاق را از علل و عوامل آزار كودكان دانست و با اظهار نگراني از روند فزاينده طلاق خاطرنشان كرد: بدين ترتيب بايد انتظار افزايش موارد كودكآزاري را نيز داشت. عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي درباره سن كودكان آزارديده، يادآورشد: بيشتر سوءرفتارهاي جسمي در سنين 5 تا 11 سالگي انجام ميشود كه آزار در سنين پايينتر و بالاتر از اين سن كمتر رخ ميدهد. همچنين سن آزار جنسي دختران 10 تا 15 سالگي است. مدني سنين پرخطر آزار جنسي پسران را 6 تا 10 سالگي اعلام و تصريح كرد: بنابراين احتمال دارد، پسران در سنين پايينتر مورد آزار جنسي قرار ميگيرند.
اين روانشناس و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي اظهار كرد: بر اساس ارزيابيهاي صورت گرفته، 8 سالگي ميانگين سن خطر كودكان ذكر شده است كه به دليل آنكه در اين سن به مدرسه ميروند، ميتوان از نقش آموزش و پرورش، معلمان و معاونان مدارس در تشخيص كودكآزاري و مداخله به نفع كودكان بهره برد.
وي نوع آزارهاي صورت گرفته روي دختران و پسران را متفاوت دانست و خاطرنشان كرد: پسران بيشتر از دختران مورد آزارهاي جسمي قرار ميگيرند و آزار عاطفي در ميان دختران شايعتر است.
مدني با تاكيد بر اينكه تنها10 تا 15 درصد آزاردهندگان دچار مشكلات روحي - رواني هستند، عنوان كرد: كودكآزاران ميتوانند از ميان تمامي گروههاي اقتصادي، اجتماعي و نژادي باشند و هرچند اين آزارگران در تمامي طبقات اعم از پردرآمد و هم كم درآمد ديده ميشوند، اما كودكآزاري در ميان گروههاي كم درآمد به دليل محدوديت امكانات براي دفاع و حمايت از كودكان بيشتر صورت ميگيرد. اعتماد به نفس پايين، كنترل ضعيف هيجانات و عصبانيت زود هنگام از جمله ويژگيها و خصلتهاي آزاردهندگان است كه وي با استناد به مطالعات صورت گرفته روي 3 مركز درماني در شهر تهران، اضافه كرد: اغلب كودكان ارجاع داده شده به اين مراكز از سوي مادر آزار ديدهبودند. همچنين گروه اول متهم در آزارهاي جنسي كودكان از اعضاي خانواده به ويژه پدر و ناپدري و سپس نزديكان هستند. اين روانشناس و عضو گروه پژوهش رفاه اجتماعي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي ادامه داد: به دليل آنكه پسران با محدوديت كمتري نسبت به دختران به اجتماع وارد ميشوند، بيشتر در معرض آزارهاي جنسي از سوي غريبهها قرار ميگيرند. بنابراين امكان سوءاستفاده جنسي پسران در خارج از خانواده بيشتر از دختران است. وي، همچنين استرس بالا، كمبود منابع اقتصادي و فقر، كم بودن اطلاعات والدين در مورد كودكان، بيماريهاي كودكان به ويژه معلوليت و كمتواني، اعتياد والدين و فشارهاي ناشي از مشكلات روزمره را از جمله علل و عوامل كودكآزاري عنوان كرد. مدني با دستهبندي انواع كودكآزاري به جسمي، جنسي و غفلت به تفاوت ميزان كودكآزاريها در اروپا و آمريكا پرداخت و ميزان كودكآزاري در كودكان زير 4 سال انگلستان را يك در هزار، اروپا 3 در هزار و در آمريكا 20 در هزار اعلام كرد و با اظهار تاسف از فقدان نظام ارجاع و آماري كودكآزاري در ايران تاكيد كرد: در كشور ناچاريم بر پايه تخمين حاصل از مطالعات پراكنده وضعيت كودكآزاري را توضيح دهيم
نظریات کارشناسان 
